Ai is objectief, toch?

Steeds vaker horen we: AI maakt executive search eindelijk objectief. En dat klopt, tot op zekere hoogte.

AI leest 200 CV's zonder koffie, zonder voorkeuren en zonder verliefd te worden op een goed verhaal. Het ziet patronen in loopbanen, skills en sectorervaring. En eerlijk is eerlijk: dat doet AI vaak beter dan wij.

Maar er zit een grote voorwaarde aan. AI is alleen zo goed als de vraag die je stelt. Als de contextanalyse bij het begin van een zoektracht zwak is — als de functiebeschrijving vaag, onduidelijk of gewoon onjuist is, dan krijg je met AI vooral een ding: de verkeerde shortlist.

Garbage in. Garbage out.

Een goede zoektocht begint dus niet met technologie. Hij begint met een goede contextanalyse. En dat is altijd een combinatie van AI en persoonlijke gesprekken. Met de CEO, de board, de investeerders. Niet om informatie te verzamelen, maar om te voelen wat er nou echt speelt.

Want pas dan wordt duidelijk:

— Welke opdracht de nieuwe leider krijgt

— Waarom deze rol echt bestaat

— Welke stijl van leiderschap hier werkt

Pas dan heeft AI iets zinnigs om op te selecteren.

Want executive search gaat zelden over het perfecte CV. Het gaat over context. Past iemand bij deze CEO? Bij deze fase van de organisatie? Bij wat er nu nodig is? Dat staat nergens in een dataset.

AI maakt screening objectiever. Maar het echte werk begint waar de data stopt.

In het gesprek.