C-level: Carrière geregeld. Toekomst niet.

Financial well-being. Mooie HR-term, lekker zweverig. 

Iets voor medewerkers toch? 

“Die moeten grip krijgen op hun geld.”

Ja… en jij dan, baas?

We doen altijd alsof het topmanagement helemaal financieel zen is.

Want ja, directeuren verdienen lekker.

Dikke leasebak, vakantie naar wat-voor-Italiaans-eiland-ook, wijnkelder die zichzelf niet gevuld heeft.

Maar ondertussen wordt er thuis ook gewoon gehuild om een scheiding.

Er valt soms iemand weg,

Er komt een dure levensfase aan,

En die hypotheek lost zichzelf ook niet af omdat jij een CEO-titel op LinkedIn hebt.

Sterker nog: hoe hoger je komt, hoe minder je erover praat.

Want financiële stress bij de baas?

Dat mag natuurlijk niet. Dat past niet bij de power pose.

En dan spreek ik veel senior executives met dromen.

Een sabbatical. 

Een eigen bedrijf. 

Eindelijk iets doen waar ze blij van worden.

En dan komt ‘ie: geen potje.

Jaren topinkomen, nul runway.

Alles op, alles vast, alles verplicht.

Vrijheid in de functie, géén vrijheid in het leven. Ai.

Tot iemand je nuchter vraagt: “Heb jij je zaken eigenlijk wél geregeld?”

En je denkt: shit.

Want eerlijk:

de meeste leiders plannen hun kwartaal beter dan hun eigen leven.

En dat is dom. Echt dom.

Een simpele financiële APK (even doorlichten wat je hebt, wat je wil, wat er komt) kan meer rust geven dan die hele mindfulness-app-van-de-zaak.

En, extra voordeel: als jij je financiële shit op orde hebt, snap je ineens hoe belangrijk het voor je mensen is.

Niet hogere salarissen (hoewel niemand klaagt, hè).

Maar eerlijkheid. Uitleg. Richting. 

Geen valse beloftes over promoties, titels en salarisstappen.

Financiële rust is geen luxe. Het is een hygiënefactor.

Voor je medewerkers.

En voor jou.

Dus gun jezelf een financieel plan.

Gun je team er één.

En stop met doen alsof geld alleen stress geeft bij “de werkvloer”.

Want daar zit ie: de CEO die alles onder controle had, behalve zijn eigen toekomst.