🐠🐠 Juste une illusion 🐟🐟

Afgelopen week zat ik in de bioscoop. 1985. Imagination op de radio. En ik zat te lachen. Tot het ineens niet meer grappig was.

Juste une illusion, de nieuwe film van de makers van Intouchables. Vermakelijk, warm en verrassend goed. Maar één verhaallijn bleef hangen.

Vader Yves verliest zijn baan. En durft het niet te vertellen. Hij houdt de schijn op. 1985? Ik hoor het nog steeds vaak.

De directeur die “bewust even pas op de plaats maakt”.

De CFO die al een half jaar “zich oriënteert”, maar op verjaardagen nog over “de zaak” praat.

De CEO die thuis niet vertelt dat de board hem eigenlijk al heeft losgelaten.

Hoe hoger de functie, hoe groter de illusie die je moet ophouden. Want je titel is je identiteit geworden. En wie ben je zonder?

Brutally honest: die illusie kost je meer dan je baan. Het kost je de energie die je nodig hebt voor je volgende stap. Het kost je het netwerk dat je had kunnen helpen. En vaak het vertrouwen van de mensen thuis, die het allang voelden.

Want thuis merken ze alles. Opdrachtgevers ook. En eerlijk? Ik als headhunter ook.

De sterkste kandidaten die ik spreek, hebben niet het mooiste verhaal maar wel het beste. Ze zeggen: “Het ging mis. Dit heb ik ervan geleerd. Hier sta ik nu.” Dat is geen zwakte. Dat is precies het leiderschap dat je zoekt.

Een carrière zonder deuk bestaat niet. Een cv zonder deuk is juste une illusion.

Dus als je nu thuis of op kantoor iets ophoudt wat niet meer klopt: vertel het gewoon. Eerst aan de mensen die van je houden. Daarna aan iemand die je eerlijk de weg vooruit wijst.

Mijn deur staat open. De koffie staat klaar. 🎣

✉️ annelie@andthebigfish.com

📱 06 22 40 98 44