Wat maakt deze rol zo leuk? Je bouwt mee aan een platform dat elke dag beter wordt en hebt grote impact op de verdere doorontwikkeling. Het platform staat, maar kan sneller, eenvoudiger en consistenter Je creëert rust en versterkt samenwerking in een klein directieteam We zoeken iemand die technisch onderlegd, analytisch scherp en een echte verbinder is. Ken jij iemand die deze CPTO-rol wil oppakken en het platform naar het volgende niveau kan brengen? Bij voorkeur iemand met ervaring vanuit SaaS, platformen of met abonnementen modellen.  Laat het mijn collega  Celeste Duyts  Duijts weten! Dank alvast voor het meedenken! En natuurlijk fijne kerstdagen! 🎄

What is the uncomfortable question that I should have asked?

Een nieuwe relatie zei het raak: “Jullie beloven brutal honesty. Dan moeten je blogs ook iets dóen.” Kort. Pijnlijk eerlijk. En ze moeten aanzetten tot nadenken. Dus dat is het vanaf nu. Geen gebabbel. Geen content om de content. Gewoon: scherpe inzichten die schuren: vóór je tekent, beslist, of blijft zitten waar je niet hoort.

Financial well-being. Mooie HR-term, lekker zweverig.  Iets voor medewerkers toch?  “Die moeten grip krijgen op hun geld.” Ja… en jij dan, baas? We doen altijd alsof het topmanagement helemaal financieel zen is. Want ja, directeuren verdienen lekker. Dikke leasebak, vakantie naar wat-voor-Italiaans-eiland-ook, wijnkelder die zichzelf niet gevuld heeft. Maar ondertussen wordt er thuis ook gewoon gehuild om een scheiding. Er valt soms iemand weg, Er komt een dure levensfase aan, En die hypotheek lost zichzelf ook niet af omdat jij een CEO-titel op LinkedIn hebt. Sterker nog: hoe hoger je komt, hoe minder je erover praat. Want financiële stress bij de baas? Dat mag natuurlijk niet. Dat past niet bij de power pose. En dan spreek ik veel senior executives met dromen. Een sabbatical.  Een eigen bedrijf.  Eindelijk iets doen waar ze blij van worden. En dan komt ‘ie: geen potje. Jaren topinkomen, nul runway. Alles op, alles vast, alles verplicht. Vrijheid in de functie, géén vrijheid in het leven. Ai. Tot iemand je nuchter vraagt: “Heb jij je zaken eigenlijk wél geregeld?” En je denkt: shit. Want eerlijk: de meeste leiders plannen hun kwartaal beter dan hun eigen leven. En dat is dom. Echt dom. Een simpele financiële APK (even doorlichten wat je hebt, wat je wil, wat er komt) kan meer rust geven dan die hele mindfulness-app-van-de-zaak. En, extra voordeel: als jij je financiële shit op orde hebt, snap je ineens hoe belangrijk het voor je mensen is. Niet hogere salarissen (hoewel niemand klaagt, hè). Maar eerlijkheid. Uitleg. Richting.  Geen valse beloftes over promoties, titels en salarisstappen. Financiële rust is geen luxe. Het is een hygiënefactor. Voor je medewerkers. En voor jou. Dus gun jezelf een financieel plan. Gun je team er één. En stop met doen alsof geld alleen stress geeft bij “de werkvloer”. Want daar zit ie: de CEO die alles onder controle had, behalve zijn eigen toekomst.

Zomervakantie. Tijd voor reflectie. Op je relatie, je BMI, je baas en je baan. Laten we het voor nu even bij die laatste houden. Ze hebben een titel. Soms twee. Een parkeerplek met hun naam erop. Een leasebak met minder knoppen dan ze ooit indrukken. Ze hebben alles. Behalve ruimte. Geen ruimte om te klooien. Om te prutsen. Om te falen. Om iets te proberen dat misschien grandioos mislukt, maar wel van henzelf is. Geen ruimte om hardop te twijfelen zonder dat er iemand begint te schuiven in de stoel. Geen ruimte om gewoon zichzelf te zijn, zonder eerst het mission statement uit het hoofd te leren. En dus scrollen ze niet door vacatures. Nee, ze scrollen door hun hoofd. Aan het zwembad. Met zo’n lauw glaasje witte wijn. Ze staren naar de lucht en vragen zich af: “Is dit het nou?” En dan belt er iemand. Niet met een functie. Niet met een pitch. Maar met een vraag. Een echte. Over ruimte. Over vertrouwen. Over gewoon weer even ademhalen zonder dat het voelt alsof iemand je targets in je nek staat te hijgen. En dan bewegen ze. Niet voor een hoger salaris of een nieuwe functietitel in kapitalen op LinkedIn. Maar voor vertrouwen. Voor een plek waar ze niet worden afgerekend, maar aangehaakt. Waar ze niet moeten, maar mogen. De beste mensen vind je niet met een vacaturetekst. Die vang je met een visie. En met een vraag die groter is dan het antwoord. Ben Holewijn  ✉️  ben@andthebigfish.com

TomTom kondigde deze week aan 300 medewerkers te ontslaan door de inzet van AI. Begrijpelijk vanuit efficiëntie en kostenbesparing, maar laten we niet vergeten: achter elk cijfer zit een mens. Vooral jongere medewerkers in klantgerichte en softwarefuncties worden geraakt. Generaties die vaak vooroplopen in digitalisering, verliezen nu als eersten hun plek.  En dit is pas het begin; de grotere AI-golven komen nog. Leiders staan daarmee voor complexe keuzes: tussen aandeelhouderswaarde, klantbelang en medewerkers. Te vaak komen de medewerkers op de laatste plaats, terwijl juist daar de menselijke impact het grootst is. AI-minded leaders zoeken actief naar balans. Zij benutten de kracht van technologie, maar nemen ook verantwoordelijkheid voor de sociale gevolgen. Niet harder of slimmer, maar bewuster en menselijker. Dat is het leiderschap dat deze tijd vraagt.

Over the past few weeks, I’ve spoken with leaders who are actively experimenting with AI.  One has an AI assistant pick their outfit each morning, based on the weather forecast and their calendar. Another built an AI avatar in just a few hours to keep lonely seniors company. Creative, sharp, curious. An AI-minded leader doesn’t need to be a tech expert but is always curious. They see technology as a way to amplify people. They create a safe environment for experimentation. And they don’t just manage implementation, they guide transformation. They know when to let go. Because AI doesn’t demand control, it requires trust. Not a fixed plan, but a clear sense of direction. And above all, space to explore. Brutal honesty matters too.  Not just about what’s working, but especially about what we don’t know yet. The leaders of tomorrow are already here. You’ll recognize them by their open minds and their courage to not have all the answers.

Senior Digital Nomad: remote werken vanaf een eiland Deze week werk ik op afstand vanaf het prachtige eiland Brač, voor de kust van Split in Kroatië. Laptop open, zeezicht op de achtergrond, goede wifi, gesprekken met klanten en kandidaten, en mijn hond Vinnie aan mijn voeten. Klinkt als een droom, toch? Eerlijk is eerlijk: dat is het soms ook. Maar laten we niet doen alsof ik de hele dag met een cocktail op een strandbedje lig te bellen. Remote werken betekent óók gewoon je to-do’s afwerken, deadlines halen en met focus aanwezig zijn alleen dan met beter uitzicht en heerlijk weer. Een van mijn oud-collega's noemde me een senior digital nomad. En dat ben ik natuurlijk graag:). Dankzij technologie kunnen we tegenwoordig overal werken. Het maakt ons flexibeler, mobieler en als je het goed organiseert ook productiever. Dat geldt zeker in onze &The Big Fish wereld van executive search en interim solutions, waar snelheid, discretie en bereikbaarheid essentieel zijn. Tegelijkertijd merk ik ook hoe belangrijk écht contact blijft. Gesprekken op afstand zijn efficiënt en vaak voldoende, maar er gaat niets boven een goed 1-op-1 gesprek. Zeker als het gaat om het écht begrijpen van mensen, hun drijfveren, ambities en persoonlijkheid, is live contact vaak net wat krachtiger vooral ook voor alle non-verbale signalen. In het eerste half jaar van 2025 hebben we bij &The Big Fish veel mooie dingen mogen doen: stevige opdrachten ingevuld, nieuwe klanten mogen verwelkomen en relaties verder verdiept. Het is een periode geweest van zaaien, bouwen, samenwerken en vooral veel mensen bij elkaar brengen die echt het verschil maken. En dat alles natuurlijk met een brutally honest twist. Of dat nu vanaf kantoor is, onderweg of zoals deze week in Kroatie: het draait altijd om verbinding. Digitaal waar het kan, persoonlijk waar het moet. celeste@andthebigfish.com

Ook nog een zwevende kiezer? De campagne draait nog steeds op volle toeren, morgen mogen we naar de stembus en een definitieve keuze lijkt lastiger dan ooit. Waar kies je eigenlijk voor? Voor de inhoud van een partij (heb je het partijprogramma gelezen) of ga je voor de makkelijke weg en kies je voor de stijl van leiderschap? Frans Timmermans 🐟  In de nadagen van zijn loopbaan met grote idealen en nog grotere woorden. Hij ziet het geheel, voelt en voedt het morele kompas, maar verliest onderweg soms waar het over gaat. Zijn kracht is visie, zijn valkuil is de veronderstelling dat iedereen die deelt. En dat is helaas niet zo, hetgeen weerstand oproept. Waar anderen kiezen, blijft hij uitleggen.  Dilan Yesilgöz 🐟  Potential die leidt met energie, snelheid en scherpte. Ze voelt de onderbuik en spreekt de taal van de straat. Vechtersbaas die zich niet laat kisten, maar zich wel te veel laat uitlokken door populisten op de flanken. Ze weet wat ze wil, maar in haar haast om stemmen te trekken slaat ze regelmatig de plank mis en vergeet ze soms te luisteren.  Rob Jetten 🐟  Leidt als een jonge, goedlachse bestuurder die het goed wil doen, té goed soms. Leert snel, maar vliegt uit de bocht. Hij gelooft in redelijkheid, overleg en draagvlak, maar dat maakt hem eerder de dirigent van compromissen dan van keuzes. Zijn leiderschap is netjes. Misschien iets té netjes voor een tijd die om lef vraagt en de arena vol staat met vechtersbazen.  Geert Wilders 🐟  Leidt met instinct, emotie en een feilloos gevoel voor sentiment. Hij is geen bestuurder, maar een beweging op zichzelf. Waar anderen juist verbinden, verdeelt hij en dat is precies de reden dat hij kiezers trekt. Al jaren. Wilders is geen leider van oplossingen, maar van overtuiging. Het helpt niet dat hij geen goede mensen om zich heen we te verzamelen. Henri Bontenbal 🐟  Leidt met inhoud, verstand en degelijkheid, bijbel in de hand alsof redelijkheid en moraal vanzelf het kompas vormen. Maar dat kompas lijkt soms wat te traag te bewegen voor een tijd die juist vraagt om richting en durf. DUS: kiezen voor leiderschap in combinatie met de juiste inhoud lijkt logisch, maar is dit mogelijk met de huidige partijleiders en hun programma's?

De Wet DBA klonk voor veel organisaties lang als iets ingewikkelds, risicovols en vooral als veel gedoe. Maar nu we even door de mist heen kijken, valt het allemaal reuze mee. Als je samenwerkt met ervaren interim C-level executives, gaat het niet om schijnconstructies of vage werkafspraken. Het draait om duidelijke afgebakende opdrachten, professioneel leiderschap (door professionals die dit al jaren doen!) en tijdelijke versterking op het hoogste niveau, precies waar interim management om draait. Dus, laten we de angst rondom de Wet DBA achter ons laten in 2025. Interim werken kan prima en heeft eigenlijk altijd gekund. Sterker nog: het is vaak de beste manier om snelheid, ervaring en verandering in no-time in huis te halen. Precies op het moment dat je het nodig hebt.

By forty, you should know what you stand for. By fifty, you should say it out loud. Too many leaders stay silent, polished, polite, and painfully forgettable. Real leadership starts when you stop editing yourself. When you call things as they are. When you care enough to be honest, even if it’s uncomfortable. That’s what we look for at &The Big Fish: leaders who speak the truth, cut through the noise, and lead with guts, not gloss. Because after fifty, silence isn’t wisdom. It’s fear... 🎣

Here’s your to-do list, the soon you start, the better! - Keep your best people, they’re already halfway out the door. - Hire better leaders, not louder ones. - Make AI work for you, not replace you. - Build cultures where truth and brutal honesty is allowed. - Stop talking about purpose, start living it. - Remember: burnout doesn't look good on anyone, not even in a tailored suit or dress. - And finally, look in the mirror. The problem (and the solution) usually start there. At &The Big Fish, we help leaders face that reflection. Brutally honest, but always on your side. .. 🎣